ضایعات مربوط به مدیاستن(میان سینه)

میان‌سینه یا مدیاستن حفرهٔ مرکزی قفسه سینه است که از جلو به استخوان جناغ سینه، از پشت به ستون مهره‌ها و از دو طرف توسط شش‌ها احاطه شده‌است به سه بخش تقسیم شده است. مدیاستن در قلب، آئورت، غده تیموس و گره های لنفاوی قرار دارد.تمام اندام‌های قفسه سینه بجز ریه‌ها در درون میان‌سینه قرار دارند.

 

تغییرات مربوط به مدیاستن

تغییرات مختلف در بافت های موجود در این ناحیه ممکن است اتفاق بیافتد و موجب ایجاد توده‌های میان‌سینه شوند.به طور کلی توده‌های میان‌سینه به سه دسته عمدهٔ توده‌های التهابی، کیست‌ها و تومورها تقسیم می‌شوند .در کودکان توده‌ها معمولا در میان‌سینه خلفی شایعتر بوده و معمولاً خوش خیم هستند. در بالغین (محدوده ی سنی 30 تا 50) توده‌ها بیشتر در مدیاستن قدامی ایجاد شده و معمولاً بدخیم می باشند. (توده های مدیاستن قدامی در نزدیک 50 % بدخیم هستند)

یشترین توده های این ناحیه ؛ تیموما؛ لنفوم ؛ ژرم سل تمورها و توده های تیروئید و پاراتیروئید هستند علائم بالینی توده های تایمیک یا در اثر وجود تومور در قسمت مدیاستن قدامی دارد و یا بعلت علائم پارانئوپلاستیک است. تقریبا نصف از تیموما ها بطور تصادفی در رادیولوژی دیده می شوند

علائم مربوط به ضایعات مدیاستن

علائم در ضايعات بدخيم بسيار شايع‌تر از ضايعات خوش‌خيم هستند علائم مربوط به آناتومی توده ها شامل درد قفسه صدری ؛ تنگی نفس ؛ سرفه؛ بيماران داراى علائم تنفسى نظير سرفه،تعریق شبانه، خس‌خس سينه،  و پنومونى‌هاى مکرر(عفونت ریه)هستند .

 

چگونگی تشخیص ضایعات در مدیاستن

معمولاً براى تشخيص يک ضايعه در مدياستن، هم قطعى شدن تشخيص و هم درمان مؤثر مستلزم جراحى است. عکس‌هاى استاندارد خلفى - قدامى و لترال از قفسه سينه غالباً اطلاعات لازم را فراهم مى‌کنند CT.اسکن وسيلهٔ مهمى در ارزيابى ضايعات مدياستن به‌شمار مى‌رود.کاربرد تصوير راديوگرافى مايل يا با دوز بالاى اشعه در تشخیص ضایعه مفيد هستند. فلوروسکوپى ممکن است ضربان يا تغييرشکل يا محل ضايعه و تغییر وضعیت تنفس نشان دهد.

 

درمان ضایعات مدیاستن

در توده‌هاى مدياستن که تشخيص داده نشده‌اند، معمولاً به‌منظور بررسى بافت‌شناسى و فراهم‌کردن امکانى براى درمان قطعي، جراحى توصيه مى‌شود. در ضايعات بدخيم، جراحى را مى‌توان با پرتودرمانى يا  شيمى‌درمانى ترکيب کرد. رادیو تراپی بعد از جراحی هم در موارد باقی ماندن بافت تومور چه بشکل میکروسکوپیک و چه با ماکروسکوپیک مهم است. در مواردی که تمور کاملا برداشته می شود اصولا نیازی به رادیوتراپی نیست. در مواردی که تومور بطور کامل برداشته نمی شود رادیوتراپی لازم است.